Ramses van der Dussen

Ramses van der Dussen

Pas op de plaats

De carrière van een professionele danser is er eentje met vallen en opstaan. Van grote hoogtepunten als solo danser op het podium van Het Nationale Ballet tot heftige dieptepunten als geblesseerde danser op de behandeltafel bij de sportarts.

Een pijnlijke voet tijdens een training maakt abrupt een einde aan het goede dansseizoen van de eerste solist van Het Nationale Ballet in Amsterdam.  Al strompelend komt Yuko de behandelkamer van de sportarts binnen. John vangt haar op. “Het ziet er niet al te best uit”, stelt John vast. “Je voet is door overbelasting en een verkeerde beweging geblesseerd geraakt.” “Oooh nee, wat een ramp!”, roept de solist geschrokken. “Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Nu kan ik Don Quichot niet meer spelen! Wat moet ik nu?”, vraagt ze de sportarts. “Kijk hier maar eens naar”, antwoordt John. Hij duwt haar een folder in haar hand. “Dit is misschien wel een mooie plek waar je snel weer kan herstellen van je blessure. Het schijnt er prachtig te zijn. Even fijn weg van het drukke decor van de stad. Je krijgt daar uitstekende begeleiding en je kan daar enorm genieten van de natuurlijke omgeving.”

Dit is het verhaal van een van de dansers die binnenkort gebruik zal gaan maken van het nieuwe revalidatiecentrum dat speciaal voor dansers is ontworpen. Het gebouw ligt aan de rand van het Natura 2000-gebied tussen het Bloemendaals Wethouder van Gelukpark en het Kraansvlak in. Op deze plek stond tot 2014 een manege die door een brand is verwoest en daarna is verwijderd. Het eens aanwezige litteken op deze plek in het landschap is weggenomen door de positionering van het gebouw en de uitbreiding van de stuifzandlaag. Het groene dak van het revalidatiecentrum staat vol met bedreigde en zeldzame duinplanten en bloemen. De wind, de vogels en insecten verspreiden de zaden van deze planten en bloemen in de toekomst over het naastgelegen verloederde Wethouder van Gelukpark zodat de flora in het park weer kan herstellen en opbloeien.

Het herstelcentrum geeft de dansers een plek waar blessureleed zichtbaar en bespreekbaar mag en kan zijn. Vierkant begrensde ruimtes zijn door onderlinge verdraaiingen aan elkaar gekoppeld waardoor gangenstelsels niet nodig zijn.

Het dynamische gebouw dat op een respectvolle manier ligt verscholen in het duinlandschap ademt een en al rust. De vloer, de ruimtebeleving, de vergezichten over de duinen en de versmelting tussen binnen en buiten zorgen voor een spectaculaire natuurbeleving. Het contrasterend wit in het gebouw versterkt de kleur van het duinlandschap en daardoor krijgt de plek een frisse en pure uitstraling.

In dit aardse gebouw draait alles om het begrip herstel. Zowel voor de danser als voor haar natuurlijke omgeving. Hierbij vervult zand als natuurlijk bindend element een hoofdrol.

Afstudeercommissie: Bart Bulter (mentor), Anouk Vogel en Laurens Cobben. Toegevoegde leden t.b.v. het examen: Marc A Campo en Florian Schrage. 

Terug naar lijst
Delen