Andreas Mulder

Andreas Mulder

Opleiding
Stedenbouw
Lichting
2019
E-mail
andreas.mulder@outlook.com
Contact
LinkedIn

De slag om Amsterdam

Wereldwijd staat de leefbaarheid van steden onder druk. Door de verschuiving van het economisch zwaartepunt, van een economie van productie naar een economie van dienstverlening, is er een wereldwijde migratie richting de stad ontstaan. De zogenoemde kennisecon-omie voltrekt zich voornamelijk in stedelijk gebied waardoor steden groter, drukker en populairder worden. Prognoses van de Verenigde Naties voorspellen dat in 2050 circa 70 procent van de wereldbevolking in steden zal leven. Deze toenemende urbanisatie leidt, als er niet wordt ingegrepen, tot: drukkere steden, krapte op de woningmarkt, meer CO2 – uitstoot, verkeerscongesties, logistieke problemen, mas-sa-toerisme en een verminderde gezondheid.

De leefbaarheid die onder druk staat is een generiek probleem, alle steden in Europa hebben er mee te maken. Om deze problematiek te lijf te gaan is een nieuw perspectief op de stad nodig. Hierbij wordt uitgegaan van de trends, die een waarneembare, duurzame en toekomst-gerichte levensstijl laten zien: zo functioneert de stad als huiskamer van de stedeling met alle voorzieningen in de nabijheid, is er sprake van een groeiende fietscultuur, daalt het autobezit, stijgt het OV-gebruik en neemt de roep om een groene en gezonde leefomgeving toe. Om deze duurzame levensstijl te faciliteren is per stad een specifieke oplossing nodig.

Voor Amsterdam ligt de oplossing in een systeemomslag van de stadsdistributie. Waar het vooroorlogse deel van Amsterdam gebouwd en gedimensioneerd is op de paard en wagen wordt het nu gebruikt door grote zware vrachtwagens met als gevolg: veel CO2 -uitstoot, geluidsoverlast, verkeersongevallen, materiële schade aan kades en bruggen met een grote kostenpost. Deze problematiek zal alleen maar erger worden aangezien de logistiek wereldwijd met zo’n 400% zal groeien. De huidige infrastructuur in Amsterdam is ontoereikend voor een dergelijke groei waardoor een leefbare stad van de toekomst niet mogelijk is.

Mijn ontwerp gaat uit van een systeemomslag in de stadsdistributie van land naar water waarbij de goederenstromen van grof naar fijn-mazig (resp. vrachtwagen – goederenboot – kleinschalig elektrisch vervoer) geregisseerd worden via logistieke hubs. Deze logistieke hubs, onderverdeeld in stadshubs en wijkhubs, voeren de regie over de logistieke stromen en daarmee ook over de leefbaarheid van de stad. Deze nieuwe wijze van stadsdistributie maakt het mogelijk om een leefbare stad van de toekomst te ontwikkelen en creëert ruimte voor de duurzame levensstijl van de 21e eeuw.

Afstudeercommissie: Martin Aarts (mentor), Ton Schaap en Marc Verheijen. Toegevoegde leden t.b.v. het examen: John Westrik en Martine Vledder. 

Terug naar lijst
Delen